Prosto i praktycznie wyjaśniamy: Model aktora
“Aktor = agent.” 🤖 Tak Łukasz puentuje cały odcinek, w którym dowodzi, że wszystko już było - w latach 70. Carl Hewitt opisał model aktora równolegle z Alanem Kayem i jego Smalltalkiem, czerpiąc z tych samych źródeł. A potem inżynierowie telekomów, projektując obsługę połączeń, doszli do bliźniaczego modelu w Erlangu - zupełnie niezależnie. Te same wymagania, ten sam wynik. Stąd filozofia let it crash: zamiast obwarowywać wszystko try-catchem, pozwalasz procesowi paść i wystartować na czysto. Szymon i Łukasz tłumaczą prosto, czym jest aktor: samodzielna jednostka ze stanem, skrzynką na wiadomości i jednowątkowym przetwarzaniem, bez współdzielonej pamięci i race conditions. Telekomy miały to na produkcji, zanim wymyślono Kubernetesa, który dziś z tymi samymi problemami placement, discovery i awarii się męczy. Morał Szymona jest ostry: do aktorów się nie pakujesz - albo masz dokładnie ten problem, albo robisz to absolutnie źle. Sprawdź, po której stronie jesteś. 🎯 A teraz nie ma co się obijać! 👉 Wpadajcie na naszego Discorda: https://discord.gg/78zPcEaP22 ! 🔥Tam możecie się z nami pokłócić o przyspieszanie SQL-a, podyskutować o naiwnych nadziejach na AI albo po prostu podzielić się swoimi IT-owymi przemyśleniami. Słuchasz Patoarchitektów dzięki PROTOPII – firmie, w której Łukasz i Szymon działają na co dzień, wspierając zespoły IT na każdym etapie: od projektowania, przez wdrożenia i migracje, aż po optymalizację i zabezpieczenia. Oferujemy też mentoring i szkolenia dostosowane do potrzeb każdej firmy, niezależnie od wielkości. Sprawdź nas: 👉 protopia.tech - Nasze sociale i linki - Materiały do odcinka -
